عده ای همیشه دنبال پاداشن ...

دنبال این هستن که اگر کاری برای دیگری یا حتی برای خدا انجام میدن سریع مزد اون کار رو دریافت کنند.

خدا هم کارش بی حساب کتاب نیست که حالا جناب عالی فلان کار خیر رو انجام دادی سریع پاداش بده .

مثلا نوجوون چهل شب نماز شب میخونه !!!

شب چهلم میگه ای خدا چرا من  مرده زنده نمیکنم ؟چرا شفا نمیدم ؟

قراره کار فقط برای خدا باشه ...اگر مزدی بهت دادن که نوش جانت اما اگر ندادن خوب برای پروردگارت

و صاحب یک خدمتی رو که وظیفت هم بوده انجام دادی .

و عده ای از ما این قانون رو قبول نداریم !!!اگر خدامزدمون رو نداد خودمون دست به کار میشیم.

یا اون کار خیرمون رو جار میزنیم ....(ریــــا )  یا بزرگ جلوش میدیم (دروغ )

کار رو دست خدا نمسپاریم .... اجازه نمیدیم خدا هرموقع خودش صلاح میدونه ما رو بالا ببره .

برای همین خدا گاهی اوقات جلوتو میگیره ... (برای من زیاد اتفاق افتاده )

مثلا تو بسیار زبان فصیح و نافضی داری و به راحتی میتونی برای یک جمع بزرگ سخنرانی کنی  

و جوری سخنرانی کنی که هیچ کس نتونه سوتی ای از حرفات بگیره. اما اهل ریا هستی .

میخوای این قدرت حرف زدنت رو به رخ دیگران بکشی ...اینجا خدا جلوتو میگیره .

تو که اونقدر زیبا سخن میگفتی حالا که میخوای ریـــا کنی و نیتت از حرف زدن حل مشکلات  

و گره ها و رسوندن افراد به خدا نیست زبانت و لحنت و سخنانت میشه الکن .

چرت وپرت تحویل مردم میدی .....

برای ساعاتی هر چی میخوای حرف بزنی و نطق کنی و حرف زدنت رو به رخ دیگران بکشونی نمیشه .

چند وقت پیش با پدرم داشتیم حرف میزدیم من میخواستم محض ریا (قربتن الا لله )

جریانی رو برای بابا تعریف کنم !آقا هر چی خواستم حرف بزنم به "ته ته پ ته " افتاده بودم .

اصلا نمیشد حرف بزنم آخرشم بجای اینکه نشون بدم چقدر قشنگ برای اون آدم مغرض نطق کردم .....

رسید به جایی که الکن بودن زبان خودم رو به پدرم ثابت کردم .

آقا جون ریا نکن ....واسه چی اینقدر گنده میای واسه مردم ؟

حالا اگر راست باشه که میشه ریــــا !!!اگر دروغ هم باشه که میشه خالی بندی و گناه ...!!!!

اگر یک کار مثبتی انجام دادی و یا در جایی شانسی آوردی و ویا چیز خوبی در دستو بالته

اگر دوست داری اون رو از دست ندی و ادامه داشته باشه

و خدا بخاطر صبرت اون محسنات رو اضافه کنه لطفا دربارش با کسی حرف نزن.

جنبه داشته باش .... خدا خودش به مورور زمان بزرگت میکنه .

و خدا گفته که  تو کار نیک کردی ریــــا نکن من کار کوچیک تو رو در چشم مردم بزرگ جلوه میدم .

بطور مثال شما در جایی از حق مظلومی حمایت کردی یا با لحنت یا با عملت یا با مال و جانت !

و منتظری خدا این عملت رو به چشم مردم بزرگ جلوه بده و مردم بفهمنند که تو آدم خیری هستی و جوانمردی .

اما هرچی منتظر میشی میبینی خدا اون عملت رو به چشم دیگران جلوه نداد.

دو دلیل داره که اولین دلیلش اینکه:

خدا میخواد تو اخلاص در کار رو بفهمی و یاد بگیری !

خدا میخواد تو عادت کنی که کار خیر رو صرفا برای ثواب انجام ندی  

و اگر یک زمان هواست نبود فراموش کنی ،به طور غیر ارادی و ناخودآگاه فراموش کنی  .

اونجاست کار میشه برای خود خدا بعد پاداشی که خدا برای کار خالصانه میده هزاران برابر بیشتره....

 دلیل دومش هم اینکه:

خدا میخواد ببینه تو واقعا صبرت چه اندازه است و اگر خدا کارتو رو جلوه نداد

خودت میری سمت تعریف و تمجید از خودت یا نه میگی کار ما برای خدا بود

مزدمون رو هم از خودش میخوام ! چیکار دارم که مردم بگن به به .احسنت گفتن مردم به چه دردم میخوره ؟

تو دنبال این نباش که خودتو به همه نشون بدی تو دنبال این نباش که هنره خودتو به همه اثبات کنی.

شما اگر نیتت از انجام کاری کسب شهرت و مقام نباشه به خودی خود در چشم مردم گل میکنی

چون مردم میفهمند ،درک میکنند و مردم از آدمهایی که خودشون رو

به در و دیوار میزنن تا در دل اونها جا باز کنند برای کسب شهرت اصلا خوششون نمیاد .

تازه این یک طرفه داستانه ، طرفه دیگه خداست که میفرماید :

 تو خودت رو بزرگ ندون من خودم  از مسیری که به صلاحته ، تو رو به شهرت میرسونم .

دنبال شهرت مردم نباش ، من دوست دارم تو شهرت رو از خودم بخوای ،میدونی چرا؟

چون شهرتی که من بهت میدم رو فقط خودم میتونم ازت بگیرم.

 چرا میری سمت شهرت هایی که زودگذره؟!  مردم با کسی عقد اخوت نبستن.

تا زمانی که تو سودی براشون داشته باشی بیادتن !

فردا روز که از مد افتادی و بدرد افراد بادمجون دور قاب چین نخوردی ،

همونا که تو رو مشهور کردن از شهرت میکشنت پایین و یکی دیگه رو جات میزارن.

زمانی که توان تو در سرویس دهی تموم شد رفته رفته میزان اعتبار تو و شهرتت هم کاهش پیدا میکنه

هر چند منکر این نمیشم که باید تمام تلاشت رو بکنی تا درکاری که هستی و رشته ای که هستی گل کنی .

خیییلی از افراد تنبل و بیکار که میگن آقا کار نیست !کار کجا بوده ؟

باید استعداد خودشون رو پیدا کنند و سعی کنند در همون رشته گل کنن.

وقتی در رشته ای گل کردی و استاد شدی دیگه نیازی نیست تو دنبال کار بگردی

دیگران میان دنبال تو برای کار ....پس نگو کار نیست ....کار هست ...

شما چون عورضه ی کار کردن رو نداری یکی دیگه از تنبلی تو سوءاستفاده کرده

وجایی که تو قرار بوده رئیس باشی رو پر کرده .

 خدا به همراتون یاعلی